In de eetkamer komen twee dingen samen die zelden tegelijk gekozen worden. Het vloerkleed ligt er meestal al jaren en de stoelen worden vervangen, of andersom. Het resultaat is dan een combinatie die op zichzelf klopt maar samen niet.
Begin bij de maat. Een vloerkleed onder een eettafel moet groot genoeg zijn om de stoelen ook in uitgeschoven stand te dragen. De vuistregel is vijfenzeventig centimeter extra aan elke zijde van het tafelblad. Bij een tafel van tweehonderd bij negentig centimeter komt dat neer op een kleed van ongeveer driehonderdvijftig bij tweehonderdveertig. Wordt het kleed kleiner gekozen, dan kantelen de achterpoten er bij het aanschuiven telkens overheen. Dat is niet alleen onrustig om te zien, het slijt ook precies langs die rand.
Let op de poten van de eetkamerstoelen
Dan de poten. Op een handgeknoopt tapijt met een hoge pool schuiven stoelen met vier smalle poten stroef en drukken ze plaatselijk in. Stoelen met een brede voet of met een sledeframe verdelen het gewicht over een groter oppervlak en glijden makkelijker. Wie een oosters tapijt heeft liggen doet er goed aan de onderkant van de poten te controleren op scherpe randen, en zo nodig viltglijders te gebruiken die passen bij de poolhoogte.
De juiste zithoogte bij een eettafel
Voor de zithoogte geldt een eenvoudige verhouding. Tussen zitting en tafelblad hoort ongeveer dertig centimeter ruimte te zitten. Ligt er een dik kleed onder, dan gaat er een tot twee centimeter vanaf. Bij een tafel van vijfenzeventig centimeter hoog werkt een zithoogte van vijfenveertig tot zevenenveertig centimeter, en die marge is er dus niet altijd.
Bescherm het vloerkleed tegen stoelpoten
Onder de stoelpoten hoort bij een handgeknoopt tapijt geen rubber. Rubber laat bij warmte en vocht sporen achter in de wol die er niet meer uitgaan. Vilt is de veiliger keuze, mits het regelmatig wordt vervangen, want een viltglijder die vol zand zit werkt als schuurpapier.
Stem de kleur van stoelen en vloerkleed af
Kleur is de laatste stap, niet de eerste. Een tapijt met een uitgesproken dessin en veel kleur vraagt om rustige stoelen in een tint die in het kleed terugkomt. Ligt er juist een effen of vlak gedessineerd kleed, dan mogen de stoelen het beeld dragen. In dat geval is er ruimte voor stof met structuur, of voor een afwijkende kleur op de rugleuning.
Voor de plaatsen aan de kopse kanten kiezen veel mensen bewust iets anders dan aan de lange zijden. eetkamerstoelen met armleuning geven die twee plekken meer gewicht en zijn prettiger bij lange maaltijden, terwijl aan de zijkanten smallere stoelen passen omdat daar meer exemplaren naast elkaar staan.
Wie een strak interieur heeft en het tapijt als enige warme element wil houden, komt uit bij moderne eetkamerstoelen met een slanke lijn en een neutrale stoffering. Het kleed blijft dan het middelpunt en de stoelen laten het staan.
